Líomanoch!

Chualas scaoth beach im’ dhiaidh;
cé hé a scaoilfeadh iad?
Nach mbeadh a fhios ag an saol
go gcuirfí duine ‘um scaoill?

Ee-eek! a scaoiltear as,
i gconair reatha ráis,
ag rith mar ghaoth ag seordán . . .
i gcóngar fós an dordán . . .

Deirtear más líomóid agat,
moltar líomanáid;
pé scéal, más beach an phéist,
ní mil ach milleadh i gceist.